ossosus
ossōsus, a, um, adj. [2. os],
- bony (late Lat.), Cael. Aur. Salut. praecc. 36.
ossōsus, s. ossuōsus.
membra ‥ minime ‥ ~osa vel molesta ‥ at vero carnea ideoque tenera
brachiis ceterisque membris ~osis
superior mola ~uosa est nec est alligata craneo nervis vel musculis, unde non potest relaxari
in nervosis vel ~uossis locis
quasi gutta innodata vel indurata vel ~uosa
Plain d'os, in Glossar. Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684. pro
Ossuosus, Ital.
Os court, appellari videtur Perna, unde pars carnea abscissa est, in Lit. remiss. ann. 1411. ex Reg. 166. Chartoph. reg. ch. 162 :
Les supplians prindrent la moitié d'un lart salé, un jambons, un Os court, une piece d'eschinée, etc.