ossilegium
ossĭlĕgĭum, ii, n. [2. os-lego],
- a bonegathering: ossilegium, ὀστολόγιον, Gloss. Philox.
ossĭlĕgĭum, ĭī, n. (os 2, lĕgo), action de recueillir les os dʼun corps brûlé : Gloss. Phil.
Ossilegium.
Ossilegus, Qui legit et condit ossa post bustum.