ostreatus
ostrĕātus, a, um, adj. [ostrea; qs. covered with oyster-shells; hence, transf.],
- rough, scabby: quasi ostreatum tergum ulceribus (i. e. verberibus), Plaut. Poen. 1, 2, 186 (395).
ostreātus, a, um (ostrea), gleichs. mit Austernschalen besetzt, grindig, schorfig, quasi ostreatum tergum ulceribus gestito (nämlich von Schlägen), Plaut. Poen. 398.
ostratus moritur par ostreareo
ostrĕātus, a, um (ostrea), rendu écailleux, transformé en écailles [plaist ] : Pl. Pœn. 398.