ostocopos
ostŏcŏpŏs, i, m., = ὀστοκόπος,
- boneracking, a disease (as if the bones were giving way; post-class.), Ser. Samm. 48, 892; Pelag. Vet. 3; 10.
ostocopos, ī, m. (ὀστοκόπος), die gänzliche bis in die Knochen dringende Ermattung, wobei man die Knochen wie zerschlagen fühlt, Ser. Samm. 892. Pelagon. veterin. 3 (34 Ihm) u. 10 (190 Ihm).
ostŏcŏpŏs, ī, m. (ὀστοκόπος), [qui brise les os] sorte de courbature : Samm. 892 ; Pelag. Vet. 3, 23.