ovarius
ōvārĭus, ii, m. [ovum],
- an egg-keeper (who took charge of the new-laid eggs), Inscr. Collect. Ferrar. Opusc. 9, p. 179.
ōvārius, a, um (ovum), zum Ei gehörig, Eier-, subst., a) ōvārius, iī, m., der Eieraufseher, Eierhüter, Corp. inscr. Lat. 11, 5067. – b) ōvārium, iī, n. = ovum no. I, c (w. s.), Corp. inscr. Lat. 8, 9065.
ōvārĭus, ĭī, m. (ovum), esclave chargé de la basse-cour : Inscr.