ovatus
ŏvātus, a, um, Part., from ovo.
ōvātus, a, um, adj. [ovum].
- Eggshaped, ovate (post-Aug.): aliis ovata species, Plin. 15, 21, 23, § 85; Ap. Met. 10, 31, 15.—
- II Having ovate spots: lapis Numidicus, Plin. 35, 1, 1, § 3.
ŏvātus, ūs, m. [ovo],
- a shouting, rejoicing (poet.), Val. Fl. 6, 187.
1. ōvātus, a, um (ovum), I) eiförmig, oval, Plin. 15, 85 u.a. – II) ovale Pünktchen habend, Plin. 35, 3.
2. ovātus, a, um, s. ovo.
3. ovātus, ūs, m. (ovo), das Frohlocken, Plur. bei Val. Flacc. 6, 187.
sed quid dico ovanter? quin potius, si tamen de pauperibus competit dicere sic, pauperes Christi christo Domini triumphanti laureatum magis exhibuerunt quam ~um
1 ōvātus, a, um (ovum), qui a la forme dʼun œuf, ovale : Plin. 15, 85 || tacheté : Plin. 35, 3.
2 ŏvātus, a, um, part. de ovo, montré dans lʼovation : Pers. 2, 55.
3 ŏvātŭs, ūs, m. (ovo), cri de victoire : Val. Flacc. 6, 187.
ovātus
- P. of ovo.