pagere

, verbum antiquum, quo usus est Auctor ad Heren. lib. 2. num. 13. pro Pacisci, negotium tractare. Litteræ ann. 1350. pro Consulibus viliæ Gleolæ tom. 2. Ordinat. Reg. Franc. pag. 473 : Quod per judicem ordinarium dicti castri, ab eis (Consulibus) recipiatur juramentum, in talibus præstari consuetum, quo recepto, uti valeant, Pagere, et exercere suum officium Consulatus. Occurrit rursum pag. 481. Reparationes factæ in Senescallia Carcassonæ ann. 1435. MSS. : Et faciendo diligentiam habendi et querendi plures fustes necessarias pro dicta reparatione... in quibus omnibus Pagendis ipse fuit et vaccavit per xx. dies. Quibus locis legendum videtur peragere. Pago, συντίθημι, in Gloss. Latin. Græc. MS. Sangerman. Vide Pagit.

Menu

Word wheel

pagere

Saved

Recent