panarium
pānārĭum (pann-), ii, n. [panis],
- a bread-basket: hinc panarium, ubi id (sc. panem) servabant, sicut granarium, ubi granum frumenti condebant, unde id dictum, Varr. L. L. 5, § 105 Müll.; Plin. Ep. 1, 6, 3; Suet. Calig. 18; Stat. S. 1, 6, 31.
pānārium, iī, n. (panis), der Brotkorb, Varro LL., Plin. ep. u.a.: größerer aus Marmor, Trog, Corp. inscr. Lat. 1, 1016. – Nbf. pānārius, iī, m., Corp. inscr. Lat. 9, 2854.
pānārĭum, (14) ĭī, n. (panis), corbeille à pain : Varro L. 5, 105 ; Plin. Min. Ep. 1, 6, 3 ; Stat. S. 1, 6, 31 ; Suet. Cal. 18.
Excipulum, in Gloss. Isid.
Excipulumab Isidoro dictus, quod veteres
panariaopere reticulato facere consueverant ; hinc
reticulumvocant Horatius lib. 1. Sat. 1. et Juvenalis Sat. 12. 60. vas illud in quo venales panes deferebantur.
Cute olearia valente siliquas duas asprionis : Panario rupto uno, etc.
Panarium
(ἀρτοθήκη). A closet for storing bread. A pantry (Varro, L. L. v. 105).