parochia
părŏchĭa, ae, v. paroecia.
parochia, ae, f., s. paroecia.
părŏchĭa, æ, f. , c. parœcia.
- 1. parochie, gemeente;
- 2. (meton.) pastorie, parochiekerk.
Parœcia, ex Gr.
Parochia, barbaram esse pridem observarunt Budæus, Alciatus, et alii) Territorium et districtus Episcopi, ut
Provinciaet
DiœcesisMetropolitani et Archiepiscopi. Eucherius Lugdun. :
Parochia, adjacens domus, id est Dei, diœcesis, gubernatio, hoc non secundum proprietatem verbi, sed secundum effectum.Symmachus PP. Ep. 10 :
Leo PP..... definivit Parochiarum numerum vel quantitatem Arelatensi et Viennensi Sacerdotibus deputandam.Bonifacius Moguntinus Epist. ad Zachariam PP. de Germania :
Et Provinciam in tres Parochias discrevimus.Zacharias PP. Epist. ad Burchardum Wirtziburg. :
Innotuit nobis... Coepiscopus noster Bonifacius, nuper se discrevisse et ordinasse in Germaniæ partibus Episcopales. sedes..... et Provinciam in tres divisisse Parochias.
Pateat igitur donasse me S. Martino... mei juris ecclesiam quam in Parrochia Redonensis Episcopi sitam, in honorem B. Audoeni Archipræsulis Rotomagensis exstructam.Histor. MS. Monast. Beccensis pag. 423 :
Excommunicatos pronuntiavit eos qui possessiones et quidquid ad jus prædicti monasterii in Ambianensi Parochia pertinet, etc.
qui solus ex Lothariensibus appendebat ad Parochiam Francorum; quod recte idem Mabillonius de Remensi metropoli interpretatur. Eadem notione, pro metropoli nimirum Rotomagensi, occurrit in Vita S. Audoeni apud Surium 24. Aug. pag. 261. n. 26 :
Jam vero regnante Theodorico, qui beatum virum non minus, quam Reges superiores, charum habuit, inter reliqua ejus beneficia id ab eo præstitum est S. Audoeno, ut in ejus Parœcia nec Episcopus nec Abbas... absque ejus consensu rectorem vel successorem constituere auderet, nisi, etc.
Parochiam Episcopalemdicebant, ubi de territorio et districtu Episcopi agebatur. Eigil in Vita S. Sturmii Abbat. Fuldens. n. 22. sæc. 3. Bened. part. 2. pag. 283 :
Et post non longum tempus totam provinciam illam in Parochias Episcopales divisit, et servos Domini ad docendum et baptizandum potestatem dedit.
Parochiam appello, populum primitias, oblationes, et decimas persolventem.
Parochiain Tabul. Major. Mon. usurpatur pro Parochi obventionibus :
Dederunt quoque... ad victum monachorum... ecclesiam S. Sulpicii... cum omnibus quæ ad eam pertinent, hoc est cum tota Parochia atque sepultura castelli Filgeriensis.
Unaquæque Ecclesia circa se in proximo habeat Parochiam suam.Ita Concilium Carthaginense IV. can. 102. Agath. can. 21. Vasense II. can. 1. 2. Aurelian. IV. can. 11. 26. Aurelian. V. can. 9. Arvern. can. 10. Carpenctoratense I. Moguntinum I. Capit. Caroli M. lib. 1. cap. 11. 146. 147. 152. lib. 6. cap. 164.
Parrochiæ rusticanæ, in Capitul. Caroli C. tit. 46. cap. 1.
Civitatensibus, de quibus Concilium Agathense can. 22. distinguuntur.
Parochia
Eponensis, apud Avitum Vienn. Epist. 80. Vide Sidon. lib. 9. Epist. 16.
Quod si forte in eadem duritia perstiterint, cessetur a divinis in Parochialibus, in parochiis in quibus commissa fuerint, et etiam in quibus iidem domini morabuntur.
Ecclesia obedientialis, in Statut. Canonicor. Friberg. apud Haltaus. in Glossar. German. voce
Parochianorumconventus. Charta ann. 1259. in Chartular. S. Vandreg. tom. 1. pag. 860 :
Ego prædicta Nicholaa uxor dicti Johannis juravi spontanee et non coacta, tactis sacrosanctis Evangeliis in monasterio S. Michaelis de S. Vandregesillo in plena Parochia, quod, etc.
Unusquisque judex in Parochia sua judicet.
Ego Willelmus filius et heres Osberti dicti Luissier de Parrochia S. Vandregesilli vendidi viris religiosis abbati et conventui S. Vandregesilli quandam masuram terræ cum ædificiis supra positis, quam habebam in dicta Parrochia.
Parochia, eadem notione, in Charta ann. 950. apud Baluz. Hist. Tutel. col. 349.
Dicitur etiam quod numerus Parrochiarum, sive, ut aiunt, contratarum in ipsa urbe(Cairo) ascendat ad viginti quatuor millia.
Parochianus Presbyter, in leg. Alemann. tit. 13. § 1. Curio, seu Parochus. De ejusmodi Presbyterorum origine, vide Sozomenum lib. 1. cap. 15. et ibi Henricum Valesium.
Alexander Lincoln. Episcopus Guidoni de Charing Parochiano suo salutem.Occurrit apud Lobinell. in Hist. Britan. tom. 2. pag. 273.
Parochianus Episcopus, qui de Archiepiscopi Parochia est, in Epist. 17. Alexandri II. PP.
Curé, ap. Burchardum, éd. Thuasne, II. 439, an. 1498 : Interfuerunt... Araceli
Parochianus.
Populumque Parrochitanum katholice in his quæ sunt ad Deum.... doctrinaliter instruat.
Presbytero tamen Parochiali sive curato ipsius ecclesiæ S. Salvatoris ad faciendum divinum servitium dicti domini Decanus et Capitulum luminare competens debent perpetuo ministrare.Occurrit rursum ibid. pag. 109.
Ut capellanusDomus Dei non nisi infirmis et conversis suis Parrochialia administret... Servientes Domus Dei qui conversi non fuerint a presbyteris suis parrochialibus Parrochialia recipient.
Itaque quidquid nos quatuor bona fide super animas nostras super Parochiagio et transmutatione parochiæ prædictæ ordinaremus, etc.
Quitavimus... quidquid juris habebamus vel habere poteramus ratione Parrochiagii de sancto Nunno seu alio quocunque modo in decimis novalium factorum et faciendorum, etc.Exstat in Tabulario Ecclesiæ Meldensis Charta Abbatis Loci restaurati ann. 1138. qua Capellam de Berigniaco erigit in Ecclesiam Parochialem, cum hoc titulo miniato,
de Parrochiatione de Berigniaco. In Charta vero Gallica
Parochiaige, pro districtu Parochiæ sumitur, quomodo
Paroisseusurpamus.
Do et concedo prædictæ ecclesiæ Glasguensi... capellam de castello meo in Rocheburc,... cum Parochia et decimis et oblationibus et ceteris ecclesiasticis rectitudinibus et dignitatibus.
Post hæc etiam ipsam basilicam cum Parochiola decimisque commendavit jam dicto antistiti.
Dedi etiam decimas de Falgei et Parochiaticum, et omnem usum et consuetudinem in nemoribus et silvis, etc.
Si non sit nisi unum castellum, primogenitus habebit illud castellum, et feoda illius castelli, et carrucatas, prata, vineas,....... quæ sunt infra Parochiatus illius castelli.Habetur ibi semel ac iterum, pro districtu, ni fallor.
Et si haberent inter se domum fortem, secundo natus haberet eam cum omni avantagio de feodis, carrucagiis... stagnis quæ essent infra Parrochiatus villæ in qua esset domus illa.Hist. Mediani Monast. pag. 273 :
Grangiæ suæ de Estenon, quæ situatur in Parochiatu Purensi.
Notum fieri volumus inter ecclesiam S. Mariani et Bartholomæum capellanum de Basema pro decima terrarum, quas in Parochiatu ejusdem villæ eadem ecclesia possidet, diu habitam contentionem, etc.
Parochia, vel
Parœciaappellata sit, vel diœcesis Episcopi, aut districtus Sacerdotis, non una est sententia. Filesacus lib. de Parœciis cap. 1. existimat ejusdem Ecclesiæ consortes vel vicinos,
Ecclesiæseu
Conventus, non civitates quidem dicerentur, sed viciniæ civitatis ; quod suadere videntur loquendi familiares primis Christianis formulæ, quas affert idem Valesius ex Epistola Smyrnensis Ecclesiæ apud Euseb. lib. 4 :
Ἡ ἐκκλησία ἡ παροικοῦσα ἐν Σμύρνῃ.Et eod. lib. cap. 23. de Dionysii Corinthii Epistolis :
Ἐκκλησίᾳ δὲ τῇ παροικοῦσῃ Γορτύναν.In Epistola Clementis ad Corinthios :
Ἡ ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ ἡ παροικοῦσα Πώμην.Denique in Epistola Sardicensis Concilii :
Πρεσβυτέροις, διακόνοις, καὶ πάσῃ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ παροικοῦσῃ.
Ἰούλιος, πρεσβυτέροις καὶ λαῷ παροικοῦντι Ἀλεξανδρείᾳ.Nec aliter hanc vocem interpretatur Glossar. Gr. Lat. :
Presbyter fuit quidam nomine Restitutus in Parœcia Calamensis ecclesiæ ;ibi enim
Parœciapro vicinia scriptum videtur.
non nisi in civitatibus, aut ineas tenere ; et in Concilio Aurelianensi V. can. 8 :Parochiis
Aut in civitatibus, aut perVide Gloss. med. Græcit. inParochias ordinare Clericos.