paromoeon
paromoeon (parhomoeon), ī, n. (παρόμοιον), eine rhet. Figur, Gleiches gegen Gleiches, rein lat. assimile, Charis. 282, 7. Diom. 446, 3.
~on [ed. Halm p. 610: parhomoeon ] est cum ab hisdem litteris diversa verba ponuntur quae nimirum figura, quia ad positionem litterarum pertinet, melius in ea lingua qua Scriptura est edita requiritur
paronomeon ‥ consideratur per principia trium dictionum immediate positarum, in quibus est ejusdem litere vel sillabe repetitio, ut hic ‘sole serena suo’
părŏmœŏn, ī, n. (παρόμοιον), rapprochement de mots qui se ressemblent [fig. de rhét.] : Diom. 446, 3 ; Char. 282, 7.