pascor
pascor, see pasco
pascor, pastus sum, 3, v. dep., v. pasco, I. B. 4, b., and II. 1. b.
pāscor, pāstus sum, pāscī, I) fressen, äsen, weiden, 1) auf der Weide, ire pastum, Plaut.: locus, quo pastum exeant diebus apricis, Varro: simul exieris pastum cum tenero grege, Phaedr.: mula pastum missa, Hor.: pasci per herbas, Verg.: boves pascuntur frondibus, Verg.: caprae studiose de agrestibus fruticibus pascuntur, Varro: capellae pascentes, Verg. – 2) übh., fressen, von den Weissagehühnern, cum pulli non pascerentur, nicht fressen wollten, Cic.: non pascentibus in auspicando pullis, Suet. – II) mit Acc. = abweiden, pascuntur silvas, Verg.: mala gramina pastus, Verg.: beluae pastae radices fruticum, Plin. – III) übtr., sich weiden, sich ergötzen, alqā re, his ego rebus pascor, Cic.: pasci bibliothecā Fausti, Cic.: dolore, Ov.
pāscor, (11) pāstus sum, pāscī, tr., ¶ 1 paître, brouter, manger : [abst ] Virg. G. 3, 162 ; 3, 219 ; [avec acc.] Virg. G. 3, 314 ; En. 2, 471 ; Plin. 9, 7 ¶ 2 manger [en parl. des poulets qui servent aux augures] : Cic. Div. 2, 72 ; Liv. 6, 41, 8.
- 1. (v. vee) abs. weiden, grazen, vreten; ➤ pecora pastum propellere; capellae pascentes;
- 2. zich voeden; ➤ boves frondibus pascuntur;
- 3. (metaf.) zich verlustigen in, zich verkneukelen over (m. abl.) [alcis dolore; maleficio et scelere; seditione]; ➤ ego his rebus pascor; II. tr. (poët.; postklass.) (af)grazen, eten [silvas; mala gramina].
pascor , eris, pastus sum, pasci. p. 3.
食草。食。被養。Cetera pascuntur virides armenta per herbas 其餘牲食靑草。Pascuntur sylvas 食草于林。Lambere flamma comas et circum tempora pasci coepit 火炎燎髮而漸燒鬓角之毛。Cibo pasto pasci 倒草。反草。倒嚼。
Suggest a Translation
See an image
食草。食。被養。Cetera pascuntur virides armenta per herbas 其餘牲食靑草。Pascuntur sylvas 食草于林。Lambere flamma comas et circum tempora pasci coepit 火炎燎髮而漸燒鬓角之毛。Cibo pasto pasci 倒草。反草。倒嚼。
Suggest a Translation
See an image
pāscor pāstus sum, ī, dep.
- , see pasco.