patriciatus
pătrĭcĭātus, ūs, m. [patricius],
- the rank or dignity of the patricians, Suet. Aug. 2.—From the time of Constantine, a high dignity at the imperial court, a rank next to that of the emperor, Cassiod. Var. 6, 2.
patriciātus, ūs, m., die Würde eines patricius in Rom, Suet. Aug. 2, 1. – zu Zeiten des Kaisers Konstantin ein hoher Ehrentitel, Cassiod. var. 8, 9, 3.
secundum leges dignitas episcopalis vel ~us filium liberat a patria potestate
Romani patricii ‥ imperatori ‥ dederunt summum ~um Romane urbis
dato ei [regi Theodorico ] honore ~us
Adrianus papa dedit eidem Carolo jus eligendi summum pontificem ‥ . dignitatem quoque ~us contulit ei
pătrĭcĭātŭs, (16) ūs, m. (patricius), patriciat, qualité de patricien : Suet. Aug. 2 || dignité instituée par Constantin : Cassiod. Var. 8, 9.