patrimonialis
pā̆trĭmōnĭālis, e, adj. [patrimonium]
- of or belonging to a patrimony, patrimonial (jurid. Lat.): munus, Dig. 50, 4, 1: fundi, Cod. Th. 11, 16, 1; 2; 9.
patrimōniālis, e (patrimonium), zum Erbgut-, zum Erbvermögen gehörig, ICt.
~i et hereditaria habitatione
absurdum videtur quod ‥ post satisfactionem penitentie in bonis ~ibus puniatur
pater meus in territorio Blesensi nichil ~e habuit sed acquisivit industria sua unde omnes filias suas honorifice maritavit
prebendas tam ex bonis ~ibus ipsius ecclesie quam ex beneficiis ‥ providit
que Ailwinus ‥ dedit ecclesie R. in jus ~e perpetuo possidenda
in palatio nostro, quod ‥ ad nos rediit ‥ propter jus ~e uxoris nostre
preter Andegaviam ‥ et Turoniam, que ei ~i jure ‥ obvenerant
que ei ~i jure contigerant
tallie ‥ personis ecclesiasticis ‥ pro feodalibus et ~ibus imponuntur(v.
licet ‥ de bonis ecclesie Cantuariensis et non de ~ibus suis ecclesiam Roffensem fundaverit ‥ successores ‥ custodiam temporalium Roffensis ecclesie habuerant
pătrĭmōnĭālis, e (patrimonium), patrimonial : Dig. 50, 4, 1.