patronymicus
pătrōnymĭcus, a, um, adj., = πατρωνυμικός,
- formed after a father's name, patronymic; in gram.: patronymicum nomen, a patronymic, as Anchisides from Anchises, Prisc. p. 582 P. et saep.
patrōnymicus, a, um (πατρωνυμικός), vom Namen des Vaters (auch von Vorfahren) entlehnt, nomen, das Patronymikum, zB. Anchisiades (s. Anchīsa), Pelides (s. Pēleus) u.a., Prisc. 2, 32. – subst., patrōnymicum, ī, n., das Patronymikum, ergo Mygdonides patronymicum est, Serv. Verg. Aen. 2, 341: Plur., patrōnymica, ōrum, n., Patronymika, Prisc. 2, 32. Consent. 341, 4 u. 7: dafür andere Form patronomica, (Serg.) explan. in Donat. 537, 7.
Levi cognomen, Alphei ~nimicum
Atlantidas ~nimico dictas vocabulo
Gillebertus, cujus nomen ~nimicum dicebatur Crispinus
si quidem propositio recte dicitur hypothetica nomen ~nomicum
si ‥ equus dicatur ~nomicus, aut hypothetici sotulares, junctura incompetens est
~nomica, quae a patribus et a matribus avisque descendunt, ut Pelides, Atrides
appellativorum species ‥ multae sunt: ‥ alia ~a, ut scipiades a Scipione ~nymica
sume syndon ~nomica,þæt synd fæderlice naman ‥:Penda and of ðam Pending and Pendingas
filii regum Anglorum a patribus ~nomica sumpserunt, ut filius Edgari Edgaring
rigidi ‥ neque ~nomica neque diminutiva audeant invenire
~nomicum ‥ confundit duplicem substanciam ‥ ut Cicropide
nominatur Herimas ‥ Herimantidos secundum formam ~nimicum
~nomica in ~ides desinencia
pătrōnўmĭcus, a, um (πατρωνυμικός), patronymique [gramm.] : Prisc. Gramm. 2, 32 || pătrōnўmĭcum, ī, n. , nom patronymique : Serv. En. 2, 341 ; Prisc. Gramm. 2, 32.