patrona
patrona, a protectress, patroness
pā̆trōna, ae, f [patronus], a protectress, patroness.
- I Lit.
- A In gen.: bonam atque opsequentem deam atque haut gravatam patronam execuntur, Plaut. Rud. 1, 5, 4 (262): te mihi patronam capio. Thais, Ter. Eun. 887 cum lex ipsa sociorum atque amicorum populi Romani patrona sit. Cic. Div. in Caecil. 20, 65.—
- B In partic., the mistress of a freedman, a patroness, Plin. Ep. 10, 4, 2.—
- II Trop., a protectress: provocatio patrona illa civitatis ac vindex libertatis, Cic. de Or. 2, 48, 199; Mart. 7, 72, 14.—Of the tongue, Plaut. As. 2, 2, 26 (282).
patrōna, ae, f. (patronus), die Patronin, Vertreterin I) = die Beschützerin, Verteidigerin, Gönnerin, Ter., Cic. u.a. – II) die Herrin, Gebieterin eines Freigelassenen, Corp. inscr. Lat. 1, 1009, 16. Plin. ep. 10, 6 (22), 2. – v. Minerva, o patrona virgo, Catull. 1, 9.
patronus, -ni, i. defensor, unde hec ~a
laudem ‥ Marie intemerate virginis, nostri ordinis ~e specialis
mulier ‥ auguriorum veterum non inscia, gule ~a, petulantie arbitra
ecclesia Sancte Marie de Wolnoth’ ‥ moniales Sancte Helene sunt ~e
domina de Ochiltre ac vera ~a ecclesie ejusdem loci
Maria Steward domina ‥ ac ~a ecclesie de Kirkmahook
a mulde to cast in , duca, formula, effigies, ~a
pătrōna, (13) æ, f. (patronus), protectrice : Pl. Rud. 261 ; Ter. Eun. 887 || [fig.] Cic. de Or. 2, 199 || [fig.] avocate : Pl. As. 292 || lʼancienne maîtresse dʼun affranchi : Plin. Min. Ep. 10, 4, 2, v. patronus § 3.
- 1. beschermvrouw, begunstigster [sociorum];
- 2. (postklass.) meesteres van een vrijgelatene.
patrōna ae, f
- patronus, a protectress, patroness: te mihi patronam capio, T.: lex sociorum populiR.patrona.