paucies
paucĭes (or paucĭens), adv. [paucus],
- a few times, seldom, rarely (ante-class.): tuam uxorem pauciens video, Titin. ap. Fest. p. 220 Müll. and ap. Non. 157, 17: in urbem paucies venire, id. ap. Non. 157, 18; Cael. ap. Non. 157, 19.
pauciēs (pauciēns), Adv. (paucus), wenige Male, selten, Titin. com. 40. Cael. Antip. hist. 6. fr. 43 (b. Non. 157, 19).
paucĭēs et paucĭēns, un petit nombre de fois, rarement : Titin. 40 ; cf. Non. 157, 19.