Paulina
Paulīna (13) (Paull-), æ, f. , Lollia Paulina, femme de Caligula : Tac. Ann. 12, 1 || Pompéia Paulina, femme de Sénèque : Tac. Ann. 15, 60.
Marchio Lutharius in Occidente infirmatus, et potione Paulina inebriatus, ex improviso obiit.Potio, ut videtur, venenata, qua postea exstinctus Henricus VII. Imp. data a Paulino Monacho ordinis Prædicatorum, quæ revera
Potio Paulinadici potuit. Rythmi in Obitum Henrici VII :
Meminit Myrepsus sect. 4. cap. 1. antidotiIn grandi stat tristitia Exercitus militia, De Principis ruina, Quam feritas damnabilis Manusque detestabilis Coagulat Paulina.
Paulinaappellatæ, quæ ad tussim confert.
Idem ibidem vers. 85. de alio antidoto :Potio sancti Pauli .Quos apoplexiæ pestis violenta procellat, Quos furor invadit maniæ, quos insita nervis Sensifici motus vis sopitiva resolvit, Potio restituit, gaudens cognomine Pauli : Asmaticos cantus compescit, menstrua solvit. Hanc annis potes illæsam servare duobus.
Paulinum. Paulinum caput et stomachum de fleumate purgat, etc... Potio Paulini crebro repetita potenter Excoquit et levigat, placat faciemque venustat, Paullini stabilis viget ætas quatuor annis.
Paulīna
or Paullina. (1) See Lollia.
(2) Pompēia, the wife of the philosopher Seneca. When her husband was condemned to death by Nero, she severed her veins, but Nero ordered them to be bound up, so that she lived for several years longer. See Tac. Ann. xv. 63, 64; and the article Seneca.