pelicatus
pelicatus, the relation of a mistress, concubinage
pēlĭcātus (pelli-, paeli-), ūs, m. [paelex],
- the cohabiting with a kept mistress, concubinage: ab ea est propter pelicatus suspitionem interfectus, Cic. Off. 2, 7, 25: Arinis uxorem pelicatus dolore concitatam, id. Scaur. 6, 9, B. and K. (Fragm. ap. Prisc. p. 689 P.): matris, id. Clu. 5, 13; Just. 7, 4, 7; Vulg. Lev. 18, 18.
pēlicātus (paelicātus), ūs, m. (pelex, paelex), das Verhältnis, der vertraute Umgang eines Kebsweibes od. mit einem Kebsweib, das Konkubinat, die wilde Ehe, uxor pelicatus dolore concitata, Cic.: ab uxore propter pelicatus suspicionem interfectus, Cic.: quo dolore paelicatus uxor eius instricta, Apul. met. 8, 22: mit subj. Genet., matris, Iustin.: nefarius matris pel., Cic.
pēlĭcātŭs, ūs, m. (pelex), concubinage : Cic. Off. 2, 25 ; Clu. 13.
pēlicātus (paeli-) ūs, m
- the relation of a mistress, concubinage: matris pelicatum ferre: pelicatūs suspitio.