pellax
pellax, seductive, deceitful
pellāx, ācis: adj. (pelliciō), leading into error; wily, deceitful, artful, 2.90.
pellax, ācis, adj. [pellicio], = ποικιλομήτης,
- seductive, deceitful (poet. and postclass.; cf.: fallax, falsus): invidia pellacis Ulixi, * Verg. A. 2, 90: Juppiter, Arn. 5, 188.
pellāx, ācis (pellicio) = ποικιλομήτης, verführerisch, ränkevoll, verschmitzt, Ulixes, Verg. Aen. 2, 90: Iuppiter, Arnob. 5, 44: Geta, Auson. Technop. (XXVII) 9, 22. p. 137 Schenkl: adeo pellax esse voluisti, Iulian. bei Augustin. op. imp. c. Iul. 3, 162. – Adv. pellāciter, Aldh. de laude virgin. 44.
quamquam pellaces [v. l. fallaces ] cantarent carmine vates
dum magus in taurum pellax sine voce susurrat, / corruit in terram quadrupes spiracula linquens
vir Dei tandem hostis ~acis [v. l. invidi ] ‥ millenas formas persentiens
regnante Theo inperpetuum architectorio opere precium constat ut presentium renum blandimenta et ~ax mundi prosperitas nullo monumento ducatur
o defesse, sagax curat quem caelica pinax, / et quia pellacis vitasti gaudia saecli, / cum numero vitae meruisti praemia summae!
hac fraude jussu Haroldi tyranni composita, regiis adulescentulis est directa per ~aces cursores
~ax ‥ fallax, fraudulentus
eque domu mandat pellacem vertere gressus
pellāx, (16) ācis (pellicio), fourbe, trompeur, perfide : Virg. En. 2, 90 || séducteur : Arn. 5, 44.
pellāx ācis, adj.
- per+1 LAC-, seductive, deceitful: Ulixes, V.