pellere

pellere [CL] 1 to propel toward. ubi navem conscendit, flante Favonio pulsus est Fresiam Bede HE V 19 p. 326. 2 to drive away. b (in fig. phr.) to dispel. exercitus hostilis ‥ rursus ‥ inde pulsus alia loca petebat W. Malm. GR II 121. b et tu, pulso pulvere, forte bonus fias Peckham Def. Mend. 272. 3 to drive into exile, banish; b (fig.). religiosam forte matrem seu sorores domo ~entes Gildas EB 66; eum ex patria pulsit tirannus Edilfridus V. Greg. 90; ipsos miseros indigenas domo patriaque ~ere deliberant Abbo Edm. 1; pater Dunstanus in exilium pulsus Eadmer Wilf. prol. p. 162; volens ut Anselmus baculo privatus et anulo ~eretur regno W. Malm. GP I 49 p. 89; tempus ex quo pulsus est Adam de paradiso Ailr. Inst. Inclus. 11; ad nos iterum a patria ~endos Gir. EH I 8. b virtus si qua placet, patriis pepulistis ab oris Frith. 1203. 4 to get rid of (emotion or condition); b (mus.). nunc procul a vestro pallorem pellite vultu Aldh. VirgV 2372; omnis infestatio inmundi spiritus abiciatur terrorque venenosi serpentis procul pellator [sic gl.: sie fordrifen] Rit. Durh. 122; hic timet hic sperat, pellit spes ampla pavorem W. Malm. GR III 133; Angeronea, quedam dea ita dicta quod videatur angores ~ere Osb. Glouc. Deriv. 46; et dat lumina / noctis pellens molestias J. Howd. Cyth. 133. 9. b et sic suavi concordia miscebantur, et inter A et C simul pulsas nunc B, nunc D facit medietatem, sed non simul Odington 74.

Menu

Word wheel

pellere

Saved

Recent