pentarcontarrochium

, vox a Græco πεντηκοντάρχιον consarcinata ad indicandum Decani munus in Eccl. Brivatensi. Charta ann. 905. tom. 2. Gall. Christ. inter Instr. col. 130 : Adierunt serenitatem nostram Eldefredus aulæ. S. Juliani Brivatensis eximius præfectus, et Nectardus Pentarcontarrochii adminiculator non infimus, cæterique Canonici quamplures. Vide Pentaemtarchus.