penu
pĕnu, v. penus init.
pĕnu, c. penus : Afran.
Item confitetur tenere quoddam Penu seu Celier, cum quodam parvo plastro.Occurrit in Consuetud. Brageriac. art. 122. et 123. Vide Penus 1.
Item confitetur tenere quoddam Penu seu Celier, cum quodam parvo plastro.Occurrit in Consuetud. Brageriac. art. 122. et 123. Vide Penus 1.