perantiquus
perantiquus, very ancient
pĕr-antīquus, a, um, adj.,
- very ancient, Cic. Brut. 10, 41: testes, id. Rep. 1, 37, 58: sacrarium, id. Verr. 2, 4, 2, § 4: calceamenta, Vulg. Jos. 9, 5.
per-antīquus, a, um, sehr alt, v. Pers., Ggstz. non ita sane vetus, Cic. Brut. 41: testes, Cic. de rep. 1, 58: philosophus, Fronto ad M. Caes. 1, 8 (2, 1). p. 23, 13 N. (wo jetzt falsch peratticum): sacrarium, Cic. Verr. 4, 4.
jussus per visionem ~a ‥ loca in provincia Northanymbrorum discurrere, ossa sanctorum ‥ de terra levavit
prioritatem sue fundationis insinuant historie Britanice ~e
pĕrantīquus, (14) a, um, très ancien : Cic. Br. 41 ; Verr. 2, 4, 4.
per-antīquus
adj.,
- very ancient.