perarmo
pĕr-armo, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to arm or equip well (post-class.): perarmatus exercitus, Curt. 4, 9, 6; 23: manum gladius perarmat, Prud. Cath. 6, 85; 7, 93.
per-armo, āre, wohl bewaffnen, wohl rüsten, Prud. cath. 6, 86.
pĕrarmō, (15) āvī, ātum, āre, tr., armer [complètement] : Prud. Cath. 6, 86 ; perarmatus exercitus Curt. 4, 9, 6, troupes bien armées.