perceler
perceler, very quick, sudden
per-cĕler, celĕris, adj.,
- very quick or swift: interitus, Cic. Cael. 24, 58.—Adv.: percĕlerĭter, very quickly, very soon, Cic. Fam. 6, 12, 3.
per-celer, is, e, sehr schnell, alcis interitus, Cic. Cael. 58: cruenta complura perceleri acta procinctu, Amm. 29, 6, 1.
~er, i. valde celer
percĕlĕr, (16) ĕris, ĕre, très prompt : Cic. Cæl. 58.
per-celer celeris, adj.,
- very quick, sudden: interitus.