About

Menu

percellere

1 percellere [CL] 1 to strike, hit with force; b (of natural force); c (of sound). binos et infra parvulos / Herodis ira perculit Bede Hymn. 2. 5; ~it, ferit GlC P 320; quasi baculo ~ant Bald. Cant. Sacr. Alt. 739C; horum ‥ trium duo gladiis cecidere alienis, tertius ‥ proprio sed †pertulit [MS: perculit] ense Gir. PI I 4 p. 13; virgam e manica exeruit, semel et iterum ei caput ~uit [sic] Arthur & Gorlagon 8.  b rutilo perculsi fulminis igne Frith. 798; ingressus [sc. fulguris ictus] trabem maximam perculit ut fragmina in tota spargerentur aecclesia W. Malm. GR IV 323; Lachesis ‥ / ‥ intento percellit flamine vela J. Exon. BT III 191.  c si ullatenus ‥ illic vitiosus sermo aures eruditi lectoris perculerit [MSS: perculserit] Felix Guthl. prol.; nascitur extimplo clamor qui perculit astra G. Amiens Hast. 191; dulcior erectam tua vox mihi perculit aurem, / finem quem cupimus, festa superna, canens L. Durh. Dial. IV 515. 2 to strike, punish: a (of divine punishment); b (eccl.); c (acad.). a ultio quapropter funestum perculit hostem Aldh. Aen. 81. 8; pro hac temeritate expianda caelestis irae mucrone proles primogenita ~itur Id. VirgP 53.  b perdat bonum quod accepit ac digne apostolica increpatione ~atur Bede Hom. I 2. 27; 1151 donec condigne satisfaciant, anathematis sententia ~antur Doc. Theob. I p. 547; ~itur anathemate nec timet Map NC IV 6 f. 49v; hanc penam iis qui digne ~untur infligit Gir. GE I 53; 1277 quicumque de incontinencia convincatur, pena temere exeuncium ~atur Doc. Eng. Black Monks 84; 1282 quos tamdiu censura ecclesiastica ~atis donec spiritu ducti sanioris consilii ‥ Peckham Ep. 374.  c a1380 pena ‥ bannicionis ‥ percellantur (v. detrectare 1b). 3 (fig) to strike, lay low, afflict; b (illness); c (disaster or misfortune). quo ‥ meruit Maria scelere / tante tristicie percelli vulnere Walt. Wimb. Carm. 269.  b ecce repente fuit morbo perculsus acerbo Alcuin SS Ebor 614; acre febre ~itur eaque diutius exagitatur Gosc. Transl. Mild. 29.  c iste Britannos anxia clade perculerit W. Malm. GR I 33; Tripolitanorum finitimi eisdem ~ebantur infortuniis Ord. Vit. IX 14 p. 591. 4 to cause (person) to be affected by strong emotion, to strike (also w. abl. of cause); b (w. abl. of emotion, of joy, anguish, fear, or wonder). tanta miraculorum caelestium novitate perculsus Bede HE I 7 p. 21; perculit citissime hic rumor Danfrontinos W. Poit. I 19; perculsus nuntio Walkerius W. Malm. GR III 271; cum ilico astantes migrando percellit Ib. V 443; 1166 nonne Teutonicus tirannus nominis sui fama nuper orbem perculerat J. Sal. Ep. 145 (168 p. 102); stoynyn mannys wytte, attono, stupefacio, ~o,-is PP.  b ecce subito lux ‥ tanto eas stupore perculit ut ‥ canticum tremefactae intermitterent Bede HE IV 7 p. 220; a984 lictorum metu perculsi (Æthelwold Ch.) Conc. Syn. 126; nimis dolore aggravatus et angore perculsus W. Malm. GR II 111; gaudio ~untur corda fidelium Found. Waltham 10; reliqui timore perculsi fugerunt Deorum Imag. 22; 1361 reliqui [monachi] cum abbate nimio dolore perculsi, in fugam sunt conversi (Chr. Abingd.) EHR XXVI 733. 5 to strike a treaty (cf. ferire). cum Sictrico rege ‥ victurum fedus perculit W. Malm. GR II 131; 1497 federa capitulaque ‥ treugarum per nostros suosque oratores ‥ et commissarios ‥ deputata facta et perculsa fuerint RScot 531a..
2 percellere [CL per-+cellere] , to be pre-eminent. omnipotens Deus ‥ principatum militiae multiplica ut ‥ super omnia regna ~ant Egb. Pont. 131.

Saved

Recent