About

Menu

perimere

perimere [CL] 1 to destroy, deprive of life, kill; b (w. spec. instrument or circumstance of death); c (p. ppl. as sb.) one who has been killed. utrumque rex ‥ impia manu sed justa ultione peremit Bede HE III 1 p. 128; sed binorum alter mordet quemcumque perīmit Tatwine Aen. 23 (Trina mors) 5; peremptus est ab Anglis quod inciviliter in eos egisset W. Malm. GR I 97; Dido moritura ‥ se enim peremtura merito id fortune non nature ascribit vel fato Alb. Lond. DG 9. 10; c1296 unus Anglus perimet Scoticos quam plures (Dunbar 199) Pol. Songs 175; ex barbis regum quos perimerat fecerat sibi pelliceum Eul. Hist. II 340; ubi perempto Gallorum populo, Deo judicante, videbatur prima sentencia fore lata G. Hen. V 17 p. 124.  b Finees, Samuhel, Helias, et Petrus tardi fuerunt ad iram et tamen peccantes vel gladio vel verbo peremerunt Bede Ep. Cath. 16; viribus invisis sanctos in calce perīmo Bonif. Aen. (Superbia) 265; nobilis occubuit crudeli strage peremptus Alcuin SS Ebor 790; peccata mea, nequitiae meae, si habetis animam meam vestro veneno peremptam Anselm (Or. 5) III 13; de illis ‥ quos gladius peremit non est numerus W. Malm. GP I 62; quem potest regulus visu perimere / quem potest noxius aer extinguere Walt. Wimb. Carm. 326; lapidem grandem ‥ emisit ad dominum ducem ~endum Strecche Hen. V 162.  c Franci ‥ in castra centum capita peremptorum retulerunt ad consolationem suorum Ord. Vit. IX 9 p. 528. 2 (transf or fig.): a to part from, do away with. b to cancel out, annul, neutralize. a quicquid munditiam hominis ~it, sordidum ‥ est J. Sal. Pol. 569C; major caudam deprimit ‥ minor tractum ~it Hauboys 272; si omnes leges ‥ perempte essent omnes similiter viveremus W. Burley Vit. Phil. 146.  b negatio iterata plerumque se ipsam ~it J. Sal. Met. 829B; sic obicit quod [pars et totum] posita se ponunt et perempta se ~unt Bacon XI 223.

Saved

Recent