perlongus
perlongus, very long
per-longus, a, um, adj., very long.
- I Lit.: via, Cic. Att. 5, 20, 8: perlongum. adverb., for a very long time, very long, Aus. Epigr. 1, 7.—
- II Transf., very tedious, Plaut. Trin. 3, 3, 17 (745).—Adv.: perlongē, a very long way off, very far: perlonge est, Ter. Eun. 609.
per-longus, a, um, I) sehr lang, via, Cic. ad Att. 5, 20, 8. – II) übtr., sehr langwierig, Plaut. trin. 745.
habebant Hibernico more comas ~as et flavas
quamlibet ergo brevis mora sit, gravis esse putatur / et perlonga nimis quia differtur quod amatur
opere pretium fuit et cure egregium aliquod mundo memoriale relinquere, famamque sui ~am facere
eciam in ipsius domine absencia, que aliquando ~a fuerat
quae, quantae vel qualescumque recesserunt ~um est intendere modo
quos nominatim proferre ~um est
hec et plura que referre ~um est
quorum nomina ~um esset enarrare
perlongus, (16) a, um, très long : Cic. Att. 5, 20, 8 || [fig.] de très longue durée : Pl. Trin. 745.
- 1. zeer lang [via];
- 2. (Plaut.) zeer langdurig;
- 3. (Ter.) adv. -ē zeer ver.
per-longus
adj.,
- very long: via.