perquisitor
perquīsītor, ōris, m. [perquiro],
- a seeker out, a hunter after any thing: auctionum, Plaut. Stich. 2, 2, 61 (385); Amm.14, 5.
perquīsītor, ōris, m. (perquiro), der Aufsucher, auctionum, Plaut. Stich. 385: absol., Amm. 14, 5, 7.
breve istud non tantum heredibus et propinquis in sanguine conceditur, immo eciam extraneis ~oribus
si alius fuerit inde deforcians quam ‥ disseisitor vel ejus heres, sicut extraneus ~or ‥
W. ~or etc. melioris condicionis in hoc casu esse non potest ‥ quam predictus W. feoffator
extraneus ~or de rev[er ]sione predicti manerii
feofet ~orem
licet idem ~or optuleret eidem episcopo racionabilem finem pro transgressione
ut ~or possit ingredi post mortem tenentis ad terminum vite
perquīsītŏr, ōris, m. (perquiro), celui qui recherche : Pl. St. 385 ; Amm. 14, 5, 7.