perrarus
perrarus, extremely rare
per-rārus, a, um, adj.,
- very uncommon, very rare (as an adj. not in Cic.), Liv. 29, 38, 7: perrarum est, ut, etc., Plin. 31, 3, 23, § 38.—Adv.: perrārō, very seldom, very rarely: si quando id efficit, quod perraro potest. Cic. Rep. 2, 40, 67; id. Fin. 2, 16, 51; id. Rosc. Am. 18, 52: perraro haec alea fallit, Hor. S. 2, 5, 50.
per-rārus, a, um, sehr selten, quod tum perrarum in mandandis sacerdotiis erat, Liv. 29, 38, 7: quando perrarum est, ut levior sit aliqua, Plin. 31, 38: condemnationes perraras esse iussit, Lampr. Alex. Sev. 21, 1.
alii ‥ licet regulares modos sequantur, tenues tamen et ~as partes ad minores imbuendos eliciunt
scito quia ~um est nec nisi paucissimis ‥ hodie ‥ contingit
omnino ~um est ut hiis diebus ‥ ad plenum conservet ‥ justiciam
perrārus, a, um, très rare : Liv. 29, 38, 7 ; perrarum est ut Plin. 31, 38, il est très rare que.
per-rārus
adj.,
- extremely rare, L.