About Report a problem

Menu

philistaeus

philistaeus [LL], Philistis , a (as adj.) Philistine; b (as sb.). a universum Israelem singulari certamine provocet, ut ita in se summam belli et totius prelii pondus excipiens ~ea omnis victoria et ipse pre ceteris victorie gloria ponatur H. Bos. Ep. 3. 1425C.  b [Saulus] in pugna contra ~eos cum filio suo Jonathan ‥ cecidit Hist. Cuthb. 202; processit in campum armatus ut ~is bella dimicare. verum Golias in campo ‥ erat H. Bos. Ep. 3 1426D; seva Philisteis immisit brachia Sampson Garl. Tri. Eccl. 16.

Saved

Recent