phlebotomus
phlĕbŏtŏmus (flĕb-), i, m., = φλεβοτόυος,
- a lancet, a fleam: phlebotomo uti, Cael. Aur. Acut. 2, 19, 121: adhibendus, Theod. Prisc. 2, 21: transverso phlebotomo percutere, Veg. Vet. 1, 19, 1.
phlebotomus (flebotomus), ī, m. (φλεβοτόμος), das Aderlaßeisen, die Lanzette, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 19, 121. Th. Prisc. 2, 21. Veget. mul. 1, 19, 1.
flebotoma,blodsaex
†fledomum [l. flebotomum ],blodsaex
flebotomus,blodsex
fle[bo ]toma,blodseax
flebotomum,blodseax oððer ædder seax , Graece namque fleps, vena, tomum vero incisio nominatur
vidit per quietem se flebotomi ictu sanguinem emittere
contemplor denique latus Dominici corporis ita cruore emanare, ut solet vivi hominis caro, cute fleubotomo recissa
aperiatur cum flebotomo
bledyng yryne , fleobotomum
fleubotomium, instrumentum cum quo sanguis minuitur(
~on,the instrument to let blood ,a fleume
divini verbi flebotomo [gl.: ] salubriter sanabatblodsexe ,flytman
flebotomum, ‥ incisio
phlĕbŏtŏmus, ī, m. (φλεβοτόμος), phlébotome, lancette : Veg. Mul. 1, 19, 1 ; C. Aur. Acut. 2, 19, 121.
Phlebotŏmus
(φλεβοτόμος). A lancet for opening a vein (Veget. Vet. i. 19).