phthisis
phthisis, consumption
phthĭsis, is, f., = φθίσις,
- consumption, phthisis: vera phthisis est, Cels. 3, 22; Sen. Ep. 91, 5; 75, 10; Plin. 26, 7, 21, § 38; 31, 6, 33, § 62; Col. 6, 14; Juv. 13, 95; Gell. 4, 2, 4.
phthisis, eos u. is, Akk. im, Abl. ī, f. (φθίσις), die Schwindsucht, Sen. u.a.
tisis, emathoicus, nefresis, cacexia, brancus
phtisis,wyrshræcing , velwyrs usspiung
fons est purissimus, usus cujus tussim tysimque sedare dicitur
hec est ‥ studiosi viri ‥ instancia, quem a studio non deterrent tussis aut tisis
ut tysim incurabilem ipsum incurrisse physici ‥ judicarent
diuturnarum passionum ut melancholie ptisis
pessimas infirmitates solet in corporibus inducere ac nocivas, ut phtisim [], et hecticam, et hujusmodi : Trevisa tisik
ptisis est morbus pulmonis tussim commovens et ethicam causans; et ideo dicitur ptisis quasi a protesi quod est retentio ‥ vel dicitur ptisis a tussi
ptisis est consumpcio totius corporis ex ulceracione pulmonis de qua hic tractatur
gripposis unguium †percisis [? l. p’cisis, i. phtisis ] est signum
phthĭsis, (14) is, f. (φθίσις), phtisie [maladie] : Sen. Ep. 91, 5 ; Plin. 26, 38.
phthisis is, f
- , φθίσις, consumption, Iu.