physiognomon
physiognomon, a discerner of character, physiognomist
physĭognōmon, ŏnis, m., = φυσιογνώμων (a knower of nature; hence, one who knows a person's character from his features),
- a physiognomist: Zopyrus physiognomon, qui se profitebatur hominum mores naturasque ex corpore, oculis, vultu, fronte pernoscere, Cic. Fat. 5, 10; cf.: naturam cujusque ex formā perspicere, id. Tusc. 4, 37, 80.
physiognōmōn, onis, m. (φυσιογνώμων), der Naturkenner, bes. Kenner des Wesens der Menschen aus ihren Gesichtszügen usw., der Physiognom, Cic. de fato 10.
phўsĭognōmōn, ŏnis (φυσιογνώμων), m. , physionomiste : Cic. Fato 10 [v. Tusc. 4, 80 ].
physiognōmōn onis, m
- , φυσιογνώμων, a discerner of character, physiognomist.