pilatim
pīlātim, adv. [2. pila], pillar-wise, with pillars.
- I Lit.: pilatim aedificia agere, Vitr. 6, 11, 4.—
- II Transf., in milit. lang., in close bodies, in solid columns: sive pilatim, sive passim iter facere volebat, Asellio ap. Serv. ad Verg. A. 12, 121: pilatim exercitum duxi, Scaur. ib.; cf. 1. pilo, and, under it, pilatus.
pīlātim, Adv. (2. pila), I) pfeilerweise, mit Pfeilern, aedificia agere, Vitr. 6, 8, 4. – II) truppweise, in dichten Gliedern, Asellio u. Scaur. b. Serv. Verg. Aen. 12, 121.
pīlātim, adv., ¶ 1 par assises [de pierre] : Vitr. Arch. 6, 8, 4 ¶ 2 en colonnes serrées : Scaur. d. Serv. En. 12, 121 [terme de guerre].