pistorius
pistōrĭus, a, um, adj. [pistor],
- of or belonging to a baker, baker's: opus pistorium, pastry, Cels. 2, 18; Plin. 18, 11, 27, § 105; Dig. 32, 1, 73 al.: ars, Vulg. Gen. 40, 17.
pīstōrius, a, um (pistor), zum Bäcker gehörig, opus, Backwerk, Cels. u. Plin.: opera, Suet.: ars, Eccl.: instrumentum, Backtrog, Corp. inscr. Lat. 8, 8480, 9: instrumenta, Chalcid. Tim.: operas pistorias locare, ICt.
his et multis modis de farina arte ~ia [ed. 1472: pistatoria; ] fiunt panes: Trevisa by bakyng craft
J. G. valettus pistrius domine clamat habere idem ffurfur virtute officii sui
prior de H. tenet j messuagium in H. ‥ et messuagium illud tenebatur de domino rege per servicium ~ie
sicut sunt dormitoria et refectoria, coquine, ~ia, et bracitoria
a pantrie , panarium;a pastrye , ~ium
excepto quod societatem Clarentinorum de Pystoria ‥ duximus retinendam(
per manus Melioris mercatoris de ~io(
in presentia J. G. de M. ‥ et J. A. de C. de ~io societatibus mercatorum camere domini pape(
pistōrĭus, (15) a, um (pistor), de boulanger, de pâtissier : Cels. Med. 2, 18 ; Plin. 18, 105.