pleisseicium
Parcumundique clausum esse contendunt. Josephus Scaliger,
Plessissepem esse ait seu
plicationem ligni, ita ut
pleissiciumsit locus, palis seu virgulis implexis conclusus, vel certe domus rustica, aut prædium, in quo sunt parci : nam
Charta Michaelis Archiep. Senonensis ann. 1199. in Tabular. S. Joan. de Jardo prope Meledunum :Les haies fait Plaissier et enforcir Fossez emprez, fossez recueilleis.
Tam in nemore quam in plano, præterquam in hais Pleissiatis, etc.Atque ita vox
Pleisseis, sumi videtur in Charta ann. 1445 :
C'est à sçavoir, que chacun homme, qui me doit lesdits bians, doit faire iceux bians par chacun Samedy d'entre le premier jour de l'an et le jour de Pasques tant à Plessez de la Guilleterie, qu'à faire toutes autres besognes.
S'ensuit les bianneurs et corvayeurs qui me doivent le bian à Plesser et hayer mes hayes en garenne.
Bois en plessis, que les aucuns appellent Tousche, in Consuet. Carnot. art. 12. Sunt autem
Bois de tousche, arboreta, quæ circa domum principalem consita sunt ad ejus ornatum, vel quibus cingitur ac clauditur, in Consuetudin. Andegav. art. 117. Bles. art. 78. Britan. art. 275.
Unam borderiam terræ, quæ vocatur Toscha rotunda.
pleissisapud nos semper sumtam
parcis, seu silvis sepibus clausis. Ordericus Vital. lib. 5. pag. 583 :
Tunc etiam dedit totam decimam de Norum, propriumque Plesseicium, et partem sylvæ.
Ut ipsi libere mortuum nemus ad usus suos et herbagium ad pecora sua alenda in nemoribus meis capiant, præter defensum meum et haias et Plesseicia.
Ad hunc autem præfatæ Ecclesiæ dono PleusiacumTabul. S. Genovefæ Paris. ann. 1226 :(leg. meum, quod est juxta Tanseniacum, cum nemoribus, terris cultis et incultis, servis, ancillis, etc.Plessiacum)
In Plessicio et nemore quod dicitur Cointart.
In allodiis, in gastis et in omnibus boscis de Condars ex vestro Plaiseit circa castellum.Vide Plaisaitium.
Alibi :Ni a guichet, ne sentier, ne larris, Ne bois hautein, ne riche Pleisseis, Que ne sachons et moy et Hernaudin.
Idem Poëta :Si n'en chassierent jusques à un Pleisseis.
Sor ciel n'a tor, ne chastel si garni, Recet, ne voute, ne mur ne Pleisseis, Se il puet converser dis ù dis, Qu'il ne l'est ars, ô abatu, ô pris.
Plessiéapud eumdem :
MS. :Ni ot maupas, eue, bois, ne Plessié, Fors que la lande et le sablon legier.
Tuit en tentissent li bois et li Plaissié.
Plessierin Chron. MS. Bert.
du Guesclin:
Vide Plaxitium, Exemplum 2. et AugustinumComtes, Dus y ot mains, et chevaliers prisiés, Qui mout grant desir ont d'issir sur le Plessier.
du Pasin Stemmate Acigniensi pag. 584.
Concessit prædictis abbati et conventui illam partem forestæ quæ est ante portam dictæ abbatiæ, de illa noa quæ descendit ad Plesseiam monachorum dictorum. Plesseya,in Charta ann. 1294. Vide Laeya.
Nec porci Roberti in sepibus monachorum, nec porci hominum monachorum in Plessiaco Roberti habebant pastionem.
Eisdem monachis dedi... boscum situm inter Plessitium meteariæ meæ et eorumdem boscos.
Apud Curcellos una masura habetur cum Plexitio, etc.Adde Chartam ann. 1209. apud Menagium in Histor. Saboliensi pag. 364.
Ecclesiam beati Johannis Evangelistæ cum omnibus decimis, sitam in Plesseto Arnulphi.