pompatice
pompāticē, Adv. (pompaticus), mit Aufsehen, mit Pomp, Iul. Vict. art. rhet. 10. p. 411, 24 H. Vulg. Amos 6, 1.
Aedmund ‥ civitatem ~e ingreditur
regis odium ‥ incurrebat quod ‥ nimis ~e veniret ad curias
~e et vultuose incedere
processit ‥ ad Scociam cum pretioso suppellectili ~e(
vallatus turbis ~e procedebat
tabulam rotundam tenit [v. l. tenet ] atque cum suis satropis [v. l. satrapis ] ~e celebravit
Greci involute, Romani splendide, Angli ~e dictare solent
Anglos ~e scribere memorat
non ut homo in honore mundano vel dominio super sibi pari in natura ~e delectetur, sed ut cum modestia utatur sensibus inferioribus in natura
non ‥ ad bella quasi ~e te provocantes hec rescribimus, sed ‥ pacem humiliter ‥ obsecrantes
aliis episcopis in hoc sepissime faventibus et dicentibus ~e
Henricus coram parliamento surgens, superbe ac ~e coram omnibus dicens
pompātĭcē, en grande pompe : Vulg. Amos 6, 1 || [fig.] avec emphase : J. Vict. Rhet. 411, 24.