popina
popina, a cook-shop, eatinghouse, low tavern
pŏpīna, ae, f. [πέπω, πέπτω, to cook],
- a cook-shop, victualling-house, eating-house (syn.: caupona, taberna): bibitur, estur, quasi in popinā, Plaut. Poen. 4, 2, 13 (835); Cic. Phil. 2, 28, 69; 13, 11, 24; Suet. Tib. 34; id. Ner. 16; Hor. S. 2, 4, 62; id. Ep. 1, 14, 21; Mart. 1, 42, 10; 5, 70, 3; Juv. 8, 172; 11, 81. —
- II Transf., the food sold at a cookshop: si epulae potius quam popinae nominandae sunt, Cic. Phil. 3, 8, 20: taeterrimam popinam inhalare, id. Pis. 6, 13.
popīna, ae, f. (popa), I) die Garküche, Plaut. Poen. prol. 41 u. 835. Cic. Phil. 2, 69. Suet. Tib. 34, 1. Hor. sat. 2, 4, 62. Mart. 1, 41, 10. Capit. Ver. 4, 7 (als Trinkstube): praefecti popinae atque luxuriae, Kenner in der Feinschmeckerei u. Tafelschwelger, Favorin. bei Gell. 15, 8, 2. – II) meton., Speisen aus der Garküche, Cic. Pis. 13 u.a.
catena, ~a, culina
hec ~a ‥ i. coquina
in ~a [gl.: ]quisine
vir nobilis ‥ raptum abscondit infantulum inter ~e sue servos
curia, mensa potens, complexio, leta popina, / servus, liber eget numinis hujus ope
dum tua fumigat popina pinguibus / diversi generis referta carnibus
targa, laphi dorceque latus delata popine [(gl.: i. quoquine ]
solarium, promptuarium, coquina [gl.: ], ~a [kychyn gl.:idem est ]
pŏpīna, (11) æ, f. (cf. coquina ), auberge, taverne, cabaret : Pl. Pœn. 41 ; 835 ; Cic. Phil. 2, 69 || orgie de taverne : Cic. Phil. 3, 20 ; Pis. 13.
- 1. kroeg, eettent;
- 2. (meton.) voedsel uit de gaarkeuken.
Hontheimpag. 214. col. 2 :
Item molendinum, pistrinum, jus Popinæ, et censualia in et juxta oppidum in Prumia.Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 7692 :
popīna ae, f
- cf. πέπων, a cook-shop, eatinghouse, low tavern, C., H., Iu.—Food sold at a cookshop: si epulae potius quam popinae nominandae sunt: taeterrimam popinam inhalare.
POPINA
POPI´NA[CAUPONA]
Popīna
(=coquina, showing the Umbro-Oscan substitution of p for q and c). A Roman cookshop. See caupona.