popino
popino, a frequenter of eating-houses, gormandizer
pŏpīno, ōnis, m. [popina],
- a frequenter of eating - houses, a gormandizer, Lucil. and Varr. ap. Non. 161, 16 sq.; Hor. S. 2, 7, 39; Suet. Gram. 15.
popīno, ōnis, m. (popina), der Garküchenbesucher, der Schlemmer, Varro sat. Men. 308. Hor. sat. 2, 7, 39. Suet. gr. 15.
hic ~o, -nis, i. leccator, qui frequentat coquinam
jussum eodem decreto ut culinarii, ~ones, cupedinarii, ganeis eversis exularent, edicto haud temperantes sustolli in cruces
pŏpīnō, (16) ōnis, m. , c. le précédent : Varro Men. 308 ; Hor. S. 2, 7, 39 ; Suet. Gramm. 15.
popīnō ōnis, m
- popina, a frequenter of eating-houses, gormandizer, H.