porculus
porcŭlus, i, m. dim. [porcus].
- Lit., a young swine, young pig, a porker, porkling, Plaut. Men. 2, 2, 36 (308); id. Rud. 4, 4, 126 (1170); Gell. 4, 11, 6.—
- II Transf.
- A Porculus marinus, a sea-hog, porpoise, Plin. 9, 15, 17, § 45.—
- B A hook in a wine- or oil-press, Cato R. R. 19, 2.
porculus, ī, m. (Demin. v. porcus), I) das Schweinchen, das Ferkel, Plaut. u.a.: lactens, Saugferkel, Arnob. – II) übtr.: A) p. marinus, das Meerschweinchen, eine Art Fische, Plin. 9, 45. – B) ein Haken in der Kelter, Cato r. r. 19.
porcus inde hic ~us ‥ et hic porcillus
de j bove vend’ et iiijor porcul’ de stauro vend’
custodes liberarunt ‥ xxxviij porcos, xiiij ~os, xv porcellos separatos, v porcellos lactentes
de xvij ~is de adjunct’ porcellorum
tres ~i quilibet precij xvj d.
porcŭlus, (15) ī, m. , dim. de porcus, ¶ 1 petit cochon, cochon de lait, jeune porc : Pl. Rud. 1170 ; Gell. 4, 11, 6 || porculus marinus Plin. 9, 45, marsouin ¶ 2 crochet pour arrêter le câble du pressoir : Cato Agr. 19, 2.
porcŭlus, i, m.: porcello
● porculus marinus Plin porco marino (pesce).