porisma
porisma, atis, n. (πόρισμα), ein Zusatz, angehängter Folgesatz, rein lat. corollarium, Boëth. cons. phil. 3. pros. 10. p. 60, 18 Obb.
et, ut ~ate sive epilogo utar, omnia factus erat quo cunctos lucrificaret
ex his igitur omnibus manifesta est conclusio principalis. unde non immanifeste consequitur hoc ~a, nulla res sffiucit aliam conservare et quod necesse est Deum per se et immediate servare quamlibet creaturam
habito isto blasphemo ~ate facile esset sibi subvertere totum mundum(
statuunt enim sibi pro lege hoc ~a dyaboli, quod ‥
inviso properat consulta porismate lampas
xxx ‥ marcos argenti futuris ‥ magistris ‥ de ~ate meo libenter erogavi
hujusmodi viris totius sui ~atis questus superflua tribuebat
~ata, foramina
pŏrisma, ătis, n. (πόρισμα), corollaire : Boet. Cons. 3, 10.
30. scilicet marcos argenti futuris ejus magistris et consodalibus de Porismate meo libenter erogavi.Et lib.
De rebus cum sudore acquisitis eleemosynas faciebat,... et hujusmodi totius sui Porismatis quæstus superflua tribuebat.
Deplorans meritis neglecta Porismata pœnis, Aulæ detrusus a mœnibus placidæ.
Tempestiva tibi funduntur lumina cælis, Inviso properat consueta Porismate lampas.
Propositio consecutionem necessariam habens ex probatis et demonstratis. Geometrorum vox. Item, apertio et illuminatio sensus. Laur. in Amalth. ex Catholico Joannis de Janua.