About
Menu

portunus

portunus [CL] 1 presiding deity of harbours, (also identified as) Neptune. hic ~us ‥ i. Neptunus Osb. Glouc. Deriv. 429; ~us, Neptunus, Nereus Ib. 474; Neptunum ‥ a portu Portumnum litteris paulum immutatis ‥ nuncupant Alb. Lond. DG 3. 5; dicitur ‥ ~us a portu Wals. AD 34; ~um vocans ut preesset portubus Ib. 74. 2 supernatural being, imp, hobgoblin. ecce ‥ Anglia demones quosdam habet quos Galli neptunos, Angli ~os nominant Gerv. Tilb. III 61 p. 980. 3 (in gl., explained as adj., aphaeretic form of CL opportunus) that provides aid or refuge, useful, convenient. componitur quoque ~us oportunus ‥ quasi opem portans [MS: componitur quoque oportunus ~us, i. necessarius et utilis] Osb. Glouc. Deriv. 429; pesabylle, pacificus, ~us, quietus, paciens, tranquillus, portuosus CathA.

Saved

Recent