primanus
primanus, of the first legion. Plur. m
prīmānus, a, um, adj. [primus],
- of or belonging to the first legion: primanus tribunus apud Catonem ..., Fest. p. 235 Müll.; cf.: primanus tribunus erat, qui primae legioni tributum scribebat, Paul. ex Fest. p. 235 ib. (acc. to Mommsen: qui primam legionem tributim scribebat; v. Becker, Antiq. 3, 2, p. 131).—Subst.: prīmāni, ōrum, m., soldiers of the first legion, Tac. H. 2, 43; 4, 37.
prīmānus, a, um (primus), von der ersten Legion, tribunus, s. Fest. p. 234 (b), 17 u. Paul. ex Fest. 235, 13. – Plur. subst., prīmāni, ōrum, m., die Soldaten der ersten Legion, Tac. hist. 2, 43; 4, 37. Capit. Albin. 6, 2.
Ingens quidem multitudo vulnerata inter quos quidam Cappitanei et Primanus Bassa.Infra pro dignitate et officio usurpari videtur :
Percellens miles Anthonius dominus de Montelio ad vicecomitem Primanus noster.
prīmānus
adj.
- primus, of the first legion.— Plur. m. as subst, soldiers of the first legion, Ta.