prosero
prō-sĕro, sēvi, sătum, 3, v. a., to bring forth or produce by sowing.
- I Lit. (poet.): segetem, Luc. 4, 411: fruges, Tert. poët. adv. Marc. 1, 127.—
- B Transf., in gen., to beget, bring forth, produce, generate (post-class.): Plato augustiore conceptu prosatus, sprung from, Ap. Dogm. Plat. 1, p. 1: placito dea prosata mundo, Sol. Fragm. in Anthol. Lat. t. 2, p. 384 Burm.; cf.: venti ex aëre prosati, Ap. de Mund. 12, p. 62, 25; Aus. Idyll. 7, 1; Prud. στεφ. 6, 46. —
- II Trop., to produce (post-class.): ex artibus artes Proserere, Grat. Cyn. 9.
prō-sĕro, sĕrŭi, sertum, 3, v. a.,
- to stretch forth, extend (post-class.): aggeribus caput Alpinis proserit in Celtas (Rhodanus), Sil. 3, 447: proserit hydra caput, Avien. Arat. 1111: se, id. Perieg. 711, 342.
1. prō-sero, seruī, sertum, ere, hervorstrecken, proserit Hydra caput, Avien. Arat. 1111: testudo proserit caput (Ggstz. reducit), Veget. mil. 4, 14 extr.: aggeribus caput Alpinis proserit in Celtas (Rhodanus), Sil. 3, 447 sq.: scissus vagis anfractibus aequor proserit (Nilus), Avien. descr. orb. 342 sq.: Thasos profundo (aus der Meerestiefe) proserit albenti se vertice, ibid. 701 sq. – übtr., cum favor publicus in Diadumenum se proseruisset (sich dem D. zugewandt hatte), Capit. Macrin. 12, 9.
2. prō-sero, sēvī, satum, ere, säend hervorbringen, I) eig.: non proserit ullam flava Ceres segetem, Lucan. 4, 411: qui prosevit fruges, Ps. Tert. poët adv. Marc. 1, 127. – II) übtr.: contiguas ex artibus artes, hervorbringen, Gratt. cyn. 9. – dah. prōsatus, a, um, hervorgebracht, entsprossen, erzeugt, venti ex aëre prosati, Apul. de mund. 12: Plato augustiore conceptu prosatus, Apul. de dogm. Plat 1. c. 1: u. so mit Abl. des Urhebers, Anthol. Lat. 720, 7 (234, 7). Calp. ecl. 10, 63 (Nemes. ecl. 3, 63). Auson. edyll. 7, 1 = Bissulla 4, 1. p. 126 Schenkl. Prud. perist. 6, 46. Corp. inscr. Lat. 6, 10082.
1 prōsĕrō, (16) ŭī, sertum, ĕre, tr., faire sortir, faire paraître, montrer : Sil. 3, 447 ; Avien. Phæn. 1111.
2 prōsĕrō, sēvī, sătum, ĕre, tr., produire, faire pousser : Luc. 4, 411 || [fig.] faire naître, créer : Aus. Idyll. 7, 1 ; Apul. Mund. 11 ; Plat. 1, 1.
- 1. voortbrengen [segetem];
- 2. (metaf.) ontwikkelen, doen groeien [artes].