prosequor
prosequor, to follow, accompany, attend, follow after, escort
prōsequor, secūtus sum, 3, dep. a.: to follow on after; follow, pursue, 6.476; attend, 3.130; greet, 11.107; without an object, go on, 2.107.
prō-sĕquor, cūtus (quūtus), 3, v. dep. a., to follow (in a friendly or hostile manner), to accompany, attend; to follow after, pursue (class.; cf.: comitor, stipo).
- I Lit.: novum maritum volo rus prosequi, Plaut. Cas. 4, 2, 3 (782): eum milites electi circiter CXX. sunt prosecuti, Caes. B. C. 3, 91: Dianam ture odoribusque incensis prosecutae sunt, Cic. Verr. 2, 4, 35, § 77; id. Att. 6, 3, 6: unum omnes illum prosequebantur, Nep. Alc. 6, 3: aliquem in domum, Gell. 18, 1, 16: exsequias, to attend a funeral, Ov. Tr. 1, 8, 14; so, defunctum in conditorium, Petr. 111; cf.: Bassus noster videtur mihi prosequi se, to attend his own funeral, Sen. Ep. 30, 5: lacrimis ad saevas prosequor usque fores, Ov. Am. 1, 4, 62; Cic. Planc. 10, 26: Aeneas Prosequitur lacrimans longe, Verg. A. 6, 476; 12, 72.—In a hostile sense, to follow after, pursue: fugientes prosequi, Caes. B. C. 2, 41: hostem, id. ib. 2, 8: novissimos multa millia passuum prosecuti, id. B. G. 2, 11; 5, 9: iste iratus hominem verbis vehementioribus prosequitur, i. e. assailed, attacked, Cic. Verr. 2, 2, 29, § 73: aliquem contumeliosis vocibus, Caes. B. C. 1, 69: speculatores, qui prosequerentur agmen, missi, Liv. 27, 15; 30, 29: armati qui eos prosequebantur, Curt. 3, 13, 9: aliquem lapidibus, Petr. 90.—Of animals: eādem cane anxie prosequente, Just. 1, 4, 11; Sil. 4, 615.—With abl., of following with the eyes: oculis abeuntem prosequor udis, Ov. H. 12, 55; 5, 55: aliquos visu, Stat. Th. 5, 483.—
- B Transf., of inanim. and abstr. subjects, to follow, pursue; to accompany, attend: prosequitur surgens a puppi ventus euntes, Verg. A. 3, 130: naves mitterent quae se prosequerentur, Liv. 30, 25; cf. exercitus, id. 7, 33; Curt. 3, 3, 24: datae duae triremes ad prosequendum, Tac. H. 2, 9: Cattos suos saltus Hercynius prosequitur simul atque deponit, goes as far as their territory extends, and then ceases, id. G. 30: eadem (existimatio Quintum) usque ad rogum prosequatur, Cic. Quint. 31, 99; cf.: (amici) mortui vivunt: tantus eos honos prosequitur amicorum, id. Lael. 7, 23.—
- II Trop.
- A To honor, adorn, or present one with a thing, to bestow any thing upon one; constr. with abl., rarely with cum and abl.: benevolentiā, aut misericordiā prosequi aliquem, Cic. Brut. 1, 4: aliquem honorificis verbis, id. Tusc. 2, 25, 61: virtutem alicujus gratā memoriā, id. Phil. 14, 11, 30: nomen alicujus grato animo, id. ib. 4, 1, 3: memoriam cujuspiam clamore et plausu, id. ib. 10, 4, 8: aliquem laudibus, Liv. 9, 8: aliquem beneficiis ac liberalitate, Cic. Verr. 2, 3, 41, § 94: cum me in illo tristi et acerbo luctu atque discessu non lacrimis solum tuis, sed animo, corpore, copiis prosecutus esses, id. Planc. 30, 73; cf.: reliquum est ut tuam profectionem amore prosequar, reditum spe exspectem, id. Fam. 15, 21, 5: delictum veniā, Tac. A. 13, 35: Maximum libenter apud te testimonio prosequar, Plin. Ep. 10, 85 (17): prosecuti cum donis legatos sunt, Liv. 39, 55, 4: decedentem domum cum favore ac laudibus prosecuti sunt, id. 2, 31, 11: Senatus gratias egit Caesari, quod et ipse cum summo honore mentionem ejus prosecutus esset, Plin. Ep. 8, 6, 5; cf.: aliquem uberrimo congiario, Suet. Caes. 27: milites, id. Aug. 49.—
- B To pursue, continue, follow up, to go on or proceed with an idea or theme: si (rem) non ad extremum, sed usque eo, quo opus erit, prosequemur, Auct. Her. 1, 9, 14: non prosequar longius, Cic. Rosc. Am. 30, 83: illius vero mortis opportunitatem benevolentiā prosequamur, id. Brut. 1, 4: pascua versu, to describe at length, Verg. G. 3, 340: stilo munificentiae rationem, Plin. Ep. 1, 8, 8: ut latius, quae cujusque adfectus natura sit, prosequamur, Quint. 5, 8, 2; 2, 6, 1: uno libello carissimam mihi memoriam prosequi, Plin. Ep. 3, 10, 3: ex ordine domesticos motus, to pursue, go through with, describe in order, Flor 3, 12, 14: similitudinem, to follow up, Sen. Ep. 13, 3.—Absol., to proceed with one's speaking (poet.): prosequitur pavitans, et ficto pectore fatur, Verg. A. 2, 107.
prō-sequor, secūtus sum, sequī, hinterdreingehen, hinterherfolgen, auf dem Fuße folgen, (im feindl. Sinne) jmd. verfolgen, I) im friedl. Sinne, A) begleiten, geleiten, das Geleit geben, bes. von denen, die einen Abreisenden aus Aufmerksamkeit u. Freundschaft begleiten, alqm, Cic. u.a.: (alqm) longius, Curt.: reginam in freta, Ov.: novum maritum rus, Plaut.: alqm usque ad agri fines, Cic.: alqm in domum, ad quam devertebat, Gell.: alqm officii causā, Liv.: volatus eorum matres prosequuntur (v. den Vögeln), Cic.: pr. exsequias, Cic.: so auch defunctum, Petron.: dah. von einem Greise, videtur mihi prosequi se, gleichsam sich selbst zu Grabe zu begleiten, Sen. ep. 30, 5. – quem diem si universa civitas Atheniensium prosecuta est, ut etc., so geleitete, d.i. unter solchem Benehmen so verbrachte, Nep. Att. 4, 5. – übtr., v. Lebl., ventus prosequitur euntes, Verg.: Cattos saltus Hercynius prosequitur simul atque deponit, er erstreckt sich so weit, als ihre Gegend ist, und hört dann auf, Tac.: quae existimatio P. Quinctium usque ad rogum prosequitur, Cic.: (amici) mortui vivunt; tantus eos honos, memoria, desiderium prosequitur amicorum, Cic.: nec enim, ut in aliis exercitibus, primum alterumque delictum venia prosequebatur (folgte auf dem Fuße nach), sed etc., Tac. – B) bildl.: 1) im engeren Sinne, jmd. mit etw. begleiten, beim Scheiden mit auf den Weg geben, Worte nachrufen, legatos et excipere et prosequi cum donis, Liv.: proficiscentem magnis donis, Liv.: alqm linquentem terram eam votis ominibus lacrimisque, gute Wünsche nachrufen u. Tränen nachweinen, Cic.: alqm contumeliosis vocibus, nachrufen, Caes.: u. so egredientem verbis, ihm bei seinem Weggange glückliche Reise (ironisch = ihn zum Teufel) wünschen, Cic.: sic prosecutus, indem er ihm also (diese Worte) nachrief, Phaedr. – 2) im weiteren Sinne: a) jmd. od. etw. mit etwas geleiten = jmdm. oder einer Sache etwas erweisen, spenden, widmen, weihen, α) jmdm., alqm verbis honorificis, ehr. W. an jmd. richten, Cic.: alqm verbis vehementioribus, zurufen, Cic.: alqm liberaliter oratione, freundlich (gütig) zureden, Caes.: alqm laudibus, Liv. (u. so auch absol., Suet.). – alqm beneficiis, Cic.: alqm misericordiā, Cic.: virtutem alcis gratā memoriā, Cic.: alqm testimonio, Plin. ep.: alqm legato, Suet. – β) einer Sache: illius mortis opportunitatem benevolentiā potius quam misericordiā prosequamur, Cic.: cum lacrimis non minus quam laudibus debitis prosecutus tam memorabilem mortem esset, Liv.: non admiratione ista sed memoriā prosequi debemus, Val. Max.: ut cum laude et bonis recordationibus facta atque famam nominis mei prosequantur, damit sie Lob u. freundliche Erinnerung meinem Tun und dem Rufe meines Namens folgen lassen mögen, Tac. – b) mit Worten verfolgen, α) ausführen, schildern, über etw. sich auslassen, rem usque eo, Cornif. rhet.: alqd coniecturā, Cornif. rhet.: alqd latius dicendo, Quint.: alqd stilo, Plin. ep.: pascua versu, Verg.: alcis vitam insigni volumine, Hieron.: descriptiones locorum non historice tantum, sed paene poëtice, Plin. ep.: hanc similitudinem (Gleichnis), Sen.: cum summo honore mentionem eius, Plin. ep. – β) sich weiter auslassen = fortfahren in der Rede, prosequitur pavitans, Verg. Aen. 2, 107. – II) im feindl. Sinne, verfolgen, hostem, Caes.: novissimos multa miīia passuum, Caes.: longius fugientes, Caes.: alqm lapidibus, Petron.: absol., pr. longius, Caes.: bildl., fortuna Euphranorem prosequebatur, Auct. b. Alex. 25, 4.
prōsĕquor, (8) cūtus (quūtus) sum, sĕquī, tr., ¶ 1 accompagner, reconduire qqn en cortège : Dianam Cic. Verr. 2, 4, 77, faire escorte à Diane, cf. Cic. Q. 2, 11, 2 ; Cæs. C. 3, 91 ; Nep. Alc. 6, 3 || [en parl. dʼune seule pers.] : me prosecutus est Cic. Att. 6, 3, 6, il mʼa reconduit, cf. Cic. Fam. 3, 10, 8 ; 13, 10, 1 || [en part.] accompagner un mort, un convoi funèbre : Cic. Clu. 201 ; Læl. 23 ; Virg. En. 6, 476 ; 12, 72 ; se prosequi Sen. Ep. 30, 5, assister à ses propres funérailles ¶ 2 [idée dʼhostilité] suivre sans désemparer, poursuivre : hostem Cæs. C. 2, 8, 2, poursuivre lʼennemi, cf. Cæs. C. 2, 41, 4 ; G. 2, 11 ; 5, 9 || [fig.] Cic. Amer. 83 || [sans hostilité] poursuivre, continuer : Virg. En. 2, 107 ¶ 3 [en gén.] accompagner, escorter : volatus pullorum matres prosequuntur Cic. Nat. 2, 129, les mères accompagnent leurs petits dans leurs vols ; [poét.] ventus prosequitur euntes Virg. En. 3, 130, le vent accompagne notre marche || laudes cantus ad tibicinem prosequitur Cic. Leg. 2, 62, des chants avec airs de flûte accompagnent lʼéloge ¶ 4 poursuivre (accompagner) qqn de cris, de manifestations diverses : Cic. Verr. 2, 2, 73 ; Cæs. C. 1, 69, 1 ; eum linquentem terram votis, ominibus lacrimisque prosecuti sunt Cic. Planc. 26, au moment où il quittait leur pays, ils lʼaccompagnèrent de leurs vœux, de leurs souhaits de bonheur, de leurs larmes ; decedentem domum cum favore ac laudibus Liv. 2, 31, 11, ils le reconduisirent à sa demeure avec des marques de sympathie et des éloges, cf. Liv. 39, 55, 4 ¶ 5 [fig.] accompagner qqn de qqch. = lʼhonorer de, lʼentourer de : aliquem honorificis verbis Cic. Tusc. 2, 61, [m. à m.] donner à qqn lʼescorte de paroles de civilité = adresser à qqn des compliments ; aliquem officiis Cic. Fam. 15, 10, 2, entourer qqn de bons offices ; illius mortis opportunitatem benevolentia potius quam misericordia prosequamur Cic. Br. 4, à sa mort venue opportunément donnons en offrande notre sympathie plutôt que notre pitié ; aliquem venia prosequi Virg. En. 11, 106, faire à qqn un accueil favorable ¶ 6 sʼattacher à décrire, à exposer qqch. : pascua versu Virg. G. 3, 339, sʼattacher à décrire en vers les pâturages ; cf. Plin. Min. Ep. 1, 8, 8 ; 3, 10, 3 ; Quint. 2, 6, 1 ; 5, 8, 2.
- 1. begeleiden, uitgeleide doen [discedentem; reginam in freta; defunctum questu]; ➤ omnes illum unum prosequebantur; novum maritum rus ~; (metaf., v. niet-lev.) ventus prosequitur euntes; naves mittebant quae se prosequerentur; Chattos saltus Hercynius prosequitur strekt zich uit langs het gebied v.d. Chatti;
- 2. begiftigen, gedenken of eren met [alqm veniā iem. vergeving schenken; alqm liberalitate; alqm honore iem. eren; alqm benevolentiā; alqm liberaliter oratione iem. vriendelijk tegemoet treden; clamore et plausu alcis memoriam]; ➤ domus tua me semper omnibus summis officiis prosecuta est (Cic.); tuam profectionem amore prosequor, reditum spe exspecto;
- 3. (poët.; postklass.) (mondel. of schriftel.) behandelen, schetsen, beschrijven [pascua versu]; abs. (poët.) doorgaan met praten;
- 4. (vijandel.) achtervolgen [hostem; fugientes; alqm lapidibus; alqm verbis aanvallen].
prosequor , eris, cutus sum, qui. d. 3.
追隨。陪送。繼功。— eum benevolentia 情面待人。欵待。— laudibus 讚类。— beneficiis 施恩於人。— praemio 賞之。— abeuntem lacrymis 揮淚送別。— maledictis 駡人。言辱人。— ejus funus 送其殯。— antiquitatem 效古人。— aliquid verbis 講一件事。— aliquid scriptis 記載事情。— ejus virtutem grata memoria 記其恩念其德。 His dictis, prosequitur 言此畢又繼云。
Suggest a Translation
See an image
追隨。陪送。繼功。— eum benevolentia 情面待人。欵待。— laudibus 讚类。— beneficiis 施恩於人。— praemio 賞之。— abeuntem lacrymis 揮淚送別。— maledictis 駡人。言辱人。— ejus funus 送其殯。— antiquitatem 效古人。— aliquid verbis 講一件事。— aliquid scriptis 記載事情。— ejus virtutem grata memoria 記其恩念其德。 His dictis, prosequitur 言此畢又繼云。
Suggest a Translation
See an image
prō-sequor cūtus (quūtus), ī, dep.,
- to follow, accompany, attend, follow after, escort: eum milites electi sunt prosecuti, Cs.: unum illum, N.: exsequias illius funeris, attend: lacrimis ad fores, O.: Aeneas Prosequitur lacrimans longe, V.—Of things, to follow, pursue, accompany, attend: Prosequitur surgens a puppi ventus euntes, V.: naves mittere quae se prosequerentur, L.: Cattos saltus Hercynius prosequitur simul atque deponit, i. e. extends to the limits of their territory, Ta.: (amici) mortui vivunt; tantus eos honos prosequitur amicorum: oculis abeuntem prosequor udis, i. e. look after, O.—To chase, follow up, pursue, follow: neque longius prosequi potuerunt, Cs.: novissimos multa millia passuum, Cs.: speculatores, qui prosequerentur agmen, missi, L.—Of speech, to follow up, attack, assail, abuse: hominem verbis vehementioribus: contumeliosis vocibus, Cs.—Fig., to wait upon, attend, honor, distinguish: alquem honorificis verbis: gratissimis animis nomen adulescentis: laudibus virum, L.: tuam profectionem amore: cum donis legatos, L.—In discourse, to pursue, continue, follow up, go on: illius mortis opportunitatem benevolentiā: prosequitur pavitans, V.: pascua versu, describe at length, V.
-
…praefecit ; T. ; Labienum legatum cum legionibus tribus subsequi iussit. Hi novissimos adorti et multa milia passuum prosecuti magnam multitudinem eorum fugientium conciderunt, cum ab extremo agmine, ad quos ventum erat, consisterent fortiterque impetum nostrorum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Caerosos, Paemanos, qui uno nomine Germani appellantur, arbitrari ad XL milia. Caesar Remos cohortatus liberaliterque oratione prosecutus omnem senatum ad se convenire principumque liberos obsides ad se adduci iussit. Quae omnia ab his diligenter ad diem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…nefarie molientem, vobis atque huic urbi ferro flammaque minitantem ex urbe vel eiecimus vel emisimus vel ipsum egredientem verbis prosecuti sumus. abiit, excessit, evasit, erupit. nulla iam pernicies a monstro illo atque prodigio moenibus ipsis…
Cicero, in Catilinam
-
…manus ac tela contineo, eosdem facile adducam ut te haec quae vastare iam pridem studes relinquentem usque ad portas prosequantur. quamquam quid loquor te ut ulla res frangat, tu ut umquam te corrigas, tu ut ullam fugam…
Cicero, in Catilinam
-
…consili vitaeque paeniteat. quid enim est quod me retineat, praesertim si spes ea non est quae nos proficiscentis prosequebatur non faciam ut enumerem miserias omnis in quas incidi per summam iniuriam et scelus non tam inimicorum meorum quam invidorum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…vivere nostro incommodo detrimentoque, si est ita necesse, doleamus, illius vero mortis opportunitatem benevolentia potius quam misericordia prosequamur, ut, quotienscumque de clarissimo et beatissimo viro cogitemus, ilium potius quam nosmet ipsos diligere videamur. nam…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…de re Charidemum Chium testimonium priore actione dicere audistis, sese, cum esset trierarchus et Verrem ex Asia decedentem prosequeretur iussu Dolabellae, fuisse una cum isto Sami, seseque tum scire spoliatum esse fanum Iunonis et oppidum Samum ;…
Cicero, in Verrem
-
…exportaretur ex oppido, unxisse unguentis, complesse coronis et floribus, ture, odoribus incensis usque ad agri finis prosecutas esse hanc tu tantam religionem si tum in imperio propter cupiditatem atque audaciam non pertimescebas, ne nunc quidem in…
Cicero, in Verrem
-
…di immortales, incredibilem avaritiam singularemque audaciam navem tu de classe populi Romani, quam tibi Milesia civitas ut te prosequeretur dedisset, ausus es vendere xi te magnitudo malefici, si hominum existimatio non movebat, ne illud quidem cogitabas…
Cicero, in Verrem
-
…et si est calor a sole se opponant ; cum autem pulli pinnulis uti possunt, tum volatus eorum matres prosequuntur, reliqua cura liberantur. Accedit etiam ad non nullorum animantium et earum rerum quas terra gignit conservationem et salutem…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum