prosus
prōsus, a, um, v. 2. prorsus.
1. prōsus, a, um, s. 2. prōrsus.
2. prōsus, Adv., s. 1. prōrsus.
et Aristoteles ‥ perplexa nihilominus enigmata ~ae locutionis facundia fretus argumentatur
principia ‥ et fines libri Job ‥ ~a oratione texta sunt
utque mones, proso tramite pergo viam(
1 prōsus, a, um, ¶ 1 v. prorsus ¶ 2 peigné [en parlant du drap] : Gloss. Phil.
2 prōsŭs, (15) adv., v. prorsus.