protraicere

protraicere [CL pro-+traicere] , to pierce, transfix (w. arrow or quarrel). s1380 Hugonem Tyrell viderunt iniquis fatis succumbere, a quodam balistario ~jectum caput Chr. Angl. 276 (cf. Wals. HA I 444: trajectum fuit [v. l. trajectum caput]).