protrudo
protrudo, to thrust forward, push out
prō-trūdo, si, sum, 3, v. a., to thrust or push forwards, to thrust forth, push out (class.; syn.: proturbo, propello).
- I Lit.: moles protruditur, Lucr. 4, 891; 4, 246 and 280: cylindrum, Cic. Fat. 19, 43: is . . . domo atque nostrā familiā protruditur, Afran. ap. Don. ad Ter. Ad. 480 (Com. Rel. p. 174 Rib.; cf. Lachm. ad Lucr. II. p. 121); so, protrudi penatibus, to be thrust out of doors, Amm.29, 1, 21.—
- II Trop., of time, to put off, defer: comitia in Januarium mensem, Cic. Fam. 10, 26, 3.
prō-trūdo, trūsī, trūsum, ere, fortstoßen, I) eig.: protrudere agereque aëra, Lucr.: cylindrum, Cic.: protrudi penatibus, Amm. – II) bildl., weiter hinausschieben, comitia in Ianuarium mensem, Cic. ep. 10, 26, 3.
prōtrūdō, (14) sī, sum, ĕre, tr., ¶ 1 pousser (lancer) en avant, donner lʼimpulsion : Lucr. 4, 246 ; 4, 891 ; Cic. Fato 43 || chasser : Afran. 174 ¶ 2 [fig.] différer, remettre : Cic. Fam. 10, 26, 3.
- 1. naar voren duwen [alqm foras eruit gooien];
- 2. (metaf.) uitstellen, naar een later tijdstip verzetten [comitia in Ianuarium mensem].
prō-trūdō sī, sus, ere,
- to thrust forward, push out: cylindrum: capite est protrusus foras, Ph. —Fig., to put off, defer: comitia in Ianuarium mensem.