pseudo-

pseudo- [CL pseudo- < ψευδο-] , (as adj.) false, falsely appearing or perceived, (usu. as constituent element of compounds) pseudo-. b (as sb.) a false person, one who claims falsely, impostor. ~o Grece, decipiens Latine. inde per compositionem pseudopropheta Osb. Glouc. Deriv. 464; advenient multi pseudo falsique prophete Nig. SS 2671; pro questu ut ~o vel vana gloria predicantes Gir. GE II 25 p. 287; ~o, falsus Bacon CSPhil. 443; s1301 et ille Henricus qui prioratum occupaverat ~o est monachus nominatus W. Guisb. 347; s1422 qui pretextu paris habitus ad religionem transit imparem, ~o in ordine, est hereticus ac subdolus apostata (Lit.) Amund. I 96; nec fratrum aut aliorum ~o potest calumniis obrui Netter DAF II f. 82b.  b non ambulantes, ut ~o, in astutia, neque adulterantes verbum Dei [cf. II Cor. iv 2] Lanfr. Comment. Paul. 227; ab hoc debito etiam apostolus, cum posset accepisse, abstinuit, propter ~o repellendos, propter curiosos amovendos Gir. GE II 33 p. 328; numquid enim ~o sunt qui regimini conversorum intendunt? patet quod non Peckham Paup. 78.